 |
Մարկոսի ավետարան 10.17-27Նրա առաջ վազելով մի մեծահարուստ ծունկի իջավ և հարցրեց՝ բարի վարդապետ, ի՞նչ պետք է անեմ, որ հավիտենական կյանքը ժառանգեմ»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 10. 13-16Հիսուսի մոտ մանուկներ էին բերում, որպեսզի ձեռքը դներ նրանց վրա, իսկ աշակերտները հանդիմանում էին նրանց, ովքեր բերում էին»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 10. 1-12Հիսուս գալով Հրեաստանի սահմանները՝ Հորդանանի հակառակ կողմը, դարձյալ տեսավ մեծ բազմություն, որ խռնվում էր, և սկսեց ուսուցանել: Փարիսեցիները մոտեցան Քրիստոսին և փորձելու համար հարցրեցին՝ օրինավո՞ր է, որ մարդն արձակի իր կնոջը»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 9. 37-49Վարդապետ, տեսանք մեկին, որ Քո անունով դևեր էր հանում, բայց մեզ հետ չէր շրջում և արգելեցինք նրան»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 9. 29-36Հիսուս աշակերտներին սովորեցնում էր ասելով՝ Մարդու որդին մարդկանց ձեռքն է մատնվելու, նրանք պիտի սպանեն Նրան, բայց սպանությունից երեք օր հետո պիտի հարություն առնի: Բայց նրանք չէին հասկանում այդ խոսքն ու վախենում էին Նրան հարցնել»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 9. 13-28Վարդապետ, իմ որդուն քեզ մոտ բերեցի, որ մի համր, չար ոգուց է բռնված և շատ անգամ գետնին է զարկվում, ատամներն է կրճտացնում և չորացած մնում է: Բերեցի, որ աշակերտները չար ոգուն հանեն նրա միջից, և չկարողացան»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 9. 1-12Հիսուս իր հետ վեցնելով Պետրոսին, Հակոբոսին ու Հովհաննեսին` առանձին մի բարձր լեռան վրա բարձրացրեց նրանց և պայծառակերպվեց»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 8. 34-39Եթե մեկը կամենում է գալ իմ ետևից, թող ուրանա իր անձը, թող վերցնի իր խաչն ու գա իմ ետևից»,-ասում է Հիսուս:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 8. 27-33Հիսուս աշակերտների հետ գնաց Փիլիպյան Կեսարիայի գյուղերը և ճանապարհին աշակերտներին հարցնում էր՝ մարդիկ իմ մասին ի՞նչ են ասում՝ ով եմ ես: Եվ աշակերտները պատասխանեցին, թե ոմանք ասում են՝ Հովհաննես Մկրտիչը, ոմանք՝ Եղիան, իսկ ուրիշներ՝ մարգարեներից մեկը»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 8. 22-26Եկան Բեթսայիդա, Քրիստոսի առջև բերեցին մի կույրի և աղաչում էին, որ դիպչի նրան: Քրիստոս, կույրի ձեռքից բռնելով, դուրս հանեց նրան գյուղից, աչքերը թքով թրջեց, ձեռքը դրեց և հարցրեց՝ բան տեսնու՞մ ես»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 8. 10-21Եվ փարիսեցիները, գալով Քրիստոսի մոտ, վիճում էին Նրա հետ և Նրան փորձելով՝ երկնքից նշան էին խնդրում»:
|
 |
Մարկոսի ավետարան 8. 1-9Ժողովուրդը դարձյալ շատ էր ու ոչինչ չուներ ուտելու: Քրիստոս, կանչելով աշակերտներին, ասաց նրանց` սիրտս ցավում է այս ժողովրդի համար, որովհետև արդեն 3 օր է ինձ մոտ են, բայց ոչինչ չունեն ուտելու»:
|