Բաբկեն Ներսիսյան


«Տաղանդավոր դերասաններ շատ ունենք, բայց արտիստներ՝ քիչ: Բաբկեն Ներսիսյանը մեծ արտիստ էր»: Այսպես են բնութագրում Ներսիսյանին: Թե ինչպիսին էր Բաբկեն Ներսիսյանը կյանքում, բեմում, կադրում և կադրից դուրս՝ պատմում են որդին և ընկերները:

Չքնաղում` Սուրբ Ծնունդին սպասելիս


Չքնաղ գյուղի երեխաները հավաքվել ու անհամբեր սպասում են Սուրբ Ծնունդին: 

Բերքաբեր


Սահմանամերձ Բերքաբեր գյուղի երեխաները համոզված են, որ եթե կրակոցներ էլ լինեն, ամենաապահով տեղը իրենց սիրելի եկեղեցին է` Սբ. Գևորգը: 

Տավուշ գյուղ


Մեր նկարահանող խումբը մեկնել է Տավուշի մարզի Տավուշ գյուղ: «Մեր գյուղի եկեղեցին ուժ է տալիս մեզ ու մեր պահապանն է»,- ասում են գյուղի երեխաները: Անհամբեր սպասում են, թե երբ է վերակառուցվելու և գործելու իրենց Սբ. Աստվածածինը: 

Ջրվեժի Գրիգորը


«Երբ ամբողջ ընտանիքով  ենք  պատարագի մասնակցում, զգացողություններս մի տեսակ ամբողջական են»,- ասում է Ջրվեժի Սբ. Աստվածածին եկեղեցու փոքրիկ դպիր Գրիգորը: 

Կաֆե «Էքստրիմ»


Տավուշի Բերքաբեր համայքի բնակիչների համար արտասովոր կիրակի էր. Բագրատ սրբազանի նախաձեռնությամբ սահմանամերձ «Էքստրիմ» սրճարանը
նկարազարդելու համար հավաքվել էին բերքաբերցիները, սահմանապահ մյուս գյուղերի երեխաները: Նախաձեռնությանը միացել էին «Հայ Ձմեռ պապ» բարեգործական հիմնադրամը, «Սահման» հասարակական կազմակերպությունը, «Արվեստը սահմանին» նախաձեռնության արվեստագետները: 
 

Տաղանդները՝ տնակում


1988-ի երկրաշարժից անցել է երեսուն տարի: Շատ ընտանիքներ դեռ ապրում են տնակներում: Գյումրեցի Սամվել Գալստյանի տնակի մի անկյունը արվեստանոցն է: Նկարչի արվետանոց հաճախող երեխաները՝ Հոբը, Մկրտիչը, Փաշիկն ու Դավիթը մեզ պատմում են իրենց հոգսերի ու ստեղծագործական ձեռքբերումների մասին: 

Տեր Ատոմ քահանա Ասատրյան


«Երբ առաջին անգամ մոտիկից լսեցի բազմաձայնութուն, կյանքումս շրջադարձ եղավ: Այդ ճանապարհն էլ տարիներ հետո պիտի բերեր քահանայության»:

Նարինեն ու Մարինեն


Նարինեին ու Մարինեին հանդիպեցինք Հաղպատի վանքում, պատարագ երգելիս: 
«Սկզբում մի քիչ դժվար էր, չէինք հասկանում գրաբար, բայց, երբ հասկանալով ես  երգում, ավելի վստահ ես,-պատմում են մեր հերոսները,- տեր հայրը մեծ համբերատարությամբ է մեզ սովորեցնում շարականները»: 
Իսկ եկեղեցու երգչախմբի խմբավար տիկին Ռիտայի համար ամենակարևորը պատարագներին երեխաների ձայնն է, քանի հոգի էլ լինեն:  
 

Հաղպատ


Հաղպատավանքի բակը միշտ լի է երեխաներով, նրանք դասերից հետո շտապում են վանքի բակ` խաղալու և մաքրելու իրենց սրբավայրի տարածքը: «Ամեն անգամ մեր տեր հայրը մեզ համար մի հաճելի անակնկալ է պատրաստում, այսօր էլ բացառություն չէր». անակնկալների ու առօրյայի մասին մեզ պատմում են երեխաները:  

Օձուն


Սբ. Աստվածածին եկեղեցին Օձունի երեխաների համար սիրելի հավաքատեղի է: «Հատկապես հետաքրքիր է ամռանը,-ասում են երեխաները, -տեր հոր հետ հաճախ ենք ուխտագնացությունների գնում, մաքրում ենք մեր սիրելի սրբավայրերը, վերադառնում ենք անմոռանալի  տպավորություններով»: Իրենց առօրյայի, արկածներով լի  ճամփորդությունների մասին պատմում են մեր հերոսները:             

Դիլիջանի երեխաները և «կորած» եկեղեցիները


«Մեր կյանքը փոխվեց, երբ այստեղ բացվեց «Լույս մանկանց» խմբակը, - ասում են դիլիջանցի երեխաները,- մեր կողքը եկեղեցիներ կան, որ չէինք գնացել ու չէինք ճանաչում: Տեր Շավարշի հետ հիմա հաճախ ենք ուխտի գնում, պատարագներ մատուցում խոնարհված եկեղեցիներում: Վերջերս Ջուխտակ վանքում էինք, տարածքը մաքրեցինք ու մեր սովորած շարականները երգեցինք»: