|
Հիսուսի Հարությունը և աշխարհի իրականությունըԶատկական ավետիսը միմյանց փոխանցելով՝ ինչո՞ւ այն անկեղծ ու վստահ չենք հնչեցնում, իսկ հաճախ նաև արհեստական: Ի՞նչ ջանք է հարկավոր՝ Քրիստոսի Հարության իրականությունն ընկալելու մեր կյանքում. Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Հակասությունների շաբաթ՝ Ավագ շաբաթԱվագ շաբաթվա ընթացքում ինչպե՞ս ենք վերապրում կյանքի ու մահվան խորհուրդները, ինչո՞ւ է այդ շաբաթը լեցուն հակասություններով. Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Փրկչի սպասումովՔրիստոնյայի համար անհրաժեշտությու՞ն է արդյոք ապրել Փրկչի սպասումով, ի՞նչ զորություն և ուժ դա կարող է փոխանցել.Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Տունդարձի ճանապարհըԻնչպե՞ս է ընդգծվում Հայր Աստծո սերն ու ողորմածությունը «Անառակ որդու առակ»-ի մեջ.Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Պահք՝ սրտի անկեղծությամբԻ՞նչ է Քրիստոս մեզ պատգամում ողորմության, աղոթքի և պահեցողության մասին, ինչպե՞ս են առնչում դրանք արդարության հետ։ Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Ապաշխարություն՝ տխրությու՞ն, թե՞ ուրախությունԱպաշխարելը ընթացք է, որի նպատակը բուժումն է, մաքրագործումն է ու լուսավորումն է Աստծո կամքի լույսով։ Ի՞նչ է ապաշխարությունը, ինչպե՞ս ենք սկսում այդ ճանապարհը, ինչպե՞ս է այն ընթանում մեր ամբողջ կյանքի ընթացքում. Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Առաջին պատվիրան՝ Տասնաբանյայի հիմքըԱրդարությունը գալիս է Աստծուց, որը մենք ընդունում ենք։ Ինչպե՞ս սիրել Աստծուն սրտով, հոգով, ամբողջ էությամբ. Մեկնաբանում է տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը։ |
|
Պատվիրան եւ ազատություն«Ես եմ քո տեր Աստվածը, որ քեզ հանեցի ստրկության տնից»: Առաջին այս պատվիրանն ինչպե՞ս է առնչվում ազատության գաղափարի հետ եւ ինչպե՞ս է մեկնաբանվում Քրիստոսի կողմից. Մեկնաբանում է տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը։ |
|
Մի´ ցանկացիր․ մաս 1Ցանկանալը մարդու գոյության ամենահիմնարար կարողությունն ու առաձնահատկությունն է: Երբ Սուրբ Գիրքը մեզ պատգամում է՝ մի ցանկացիր, ինչ՞ հստակ պարագաներ է մատնանշում. Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |
|
Տե’ր, ավելացրո’ւ մեր հավատքը մաս 2Ինչո՞ւ է հավատքը մարդկային կյանքի բաղկացուցիչ մաս համարվում անկախ կրոնական, սեռային, տարիքային, մշակութային զանզանությունից: |
|
Տե’ր, ավելացրո’ւ մեր հավատքըԻնչո՞ւ է հավատքը մարդկային կյանքի բաղկացուցիչ մաս համարվում անկախ կրոնական, սեռային,տարիքային, մշակութային զանզանությունից: |
|
Մեծագույն պատվիրանըՍեր մինչեւ վերջ՝ սեր ի սպառ։ Եվ սա շատ տրամաբանական է։ Ինչո՞ւ։ Եթե ճիշտ է, որ մարդը Աստծո պատկերակիրն է, յուրքանչյու ոք, մարդկային արարած ծնվում է Աստծո պատկերով, որովհետեւ մարդ այդպես է ստեղծված և կոչված է նմանվելու Աստծուն։ Եթե մենք Աստծո պատկերակիրն ենք, մենք չենք կարող սիրել Աստծուն, բայց միեւնույն ժամանակ արհամարհել նրա պատկերը երկրի վրա։ Ո՞րն է մեծագույն պատվիրանը, ինչպե՞ս ենք մենք կիրառում մեր կյանքում. Մեկնաբանում է Տ. Ռուբեն վարդապետ Զարգարյանը: |











