 |
Նիկոլա ՏեսլաԳործակալությունները հազիվ էին հասցնում արտոնագրել նրա նախագծած սարքերը: Իսկ ինքը սիրում էր կրկնել. «Ես այսօրվա համար չեմ աշխատում, այլ` վաղվա»: Մահվանից 75 տարի անց էլ ինժեներական նորարությունների մեծ մասը փորձարկվում է սերբ ինժեների անունը կրող ամերիկյան ընկերությունում: Նիկոլա Տեսլա, մարդ որ հորինել է 20-րդ դարը: |
 |
Վարդան Աճեմյան1915թվականին Վանում Վարդան Աճեմյանի` թատրոնով ու նկարչությամբ լցված մանկությունն ընդհատվում է: Ապա շարունակվում է Ալեքսանդրապոլի որբանոցում, որտեղ գաղթական որբերի թատերական խմբակում Վարդանը սկզբում հուշարար էր: Հետո պիտի դառնար ժամանակի լավագույն նկարիչների և ռեժիսորների աշակերտը և հետևորդը: Նրան վիճակված էր ստեղծել Ազգային նոր թատրոնը: |
 |
Լուի դե Ֆյունես
Լուի դե Ֆյունեսը նվագում էր դաշնամուրի վրա, բարում: Ըստ պայմանագրի, նա պիտի անվերջ ժպտար: Իսկ, այ գործիքի վրա բարձրանալն ու կանկան պարելն իր կամքով էր անում:
Լուի դե Ֆյունես` դաշնամուրի վրայից մինչև մեծ կինոյի էկրան բարձրանալու պատում:
|
 |
Սուրբ Կարապետի գանձերըՄի քանի տարի առաջ Հայոց ցեղասպանության թանգարան-ինստիտուտին ի պահ հանձնվեց Մշո Սուրբ Կարապետ վանքի սպասավոր Մշեցի Հակոբ Դանիելյանի պատմությունը: Օրագրությունը պատմում էր մեծահամբավ վանքի գրավման, թալանի ու ավերման, միաբանության կոտորածի և մի գաղտնիքի մասին: |
 |
ՀասմիկՀասմիկը՝ օրիորդական ազգանունով Թագուհի Հակոբյանը, հայ թատրոնի բոլոր ժամանակների լավագույն դերասանուհիներից մեկն է: Նրան կոչում էին հայ թատրոնի ու կինոյի մայր, որովհետև մոր կերպարի լավագույն դերակատարն էր հատկապես կինոյում: Նրա ճակատագիրը դասավորվել էր այնպես, որ պիտի շատ հեռու լիներ արվեստից, մշտական անձնական ողբերգությունները պիտի կոտրեին նրան... |
 |
Լեռ ԿամսարՆա միակ բացահայտ հակասովետական գրողն էր: Նա հալածվել է ողջ կյանքում, աքսորվել նախ Սիբիր, ապա՝ Հայաստանի հեռավոր գյուղերից մեկը: Նրան արգելում էին գրել, չէին տպագրում: Լեռ Կամսարի գրական ժառանգության հսկայական մասն անտիպ է: |
 |
ՄիասնությունՄեր հերոսները պատմում են, թե ինչպես են հասել երազանքի իրագործմանը միասնության շնորհիվ: |
 |
ԱշխատասիրությունԱշխատասիրությունը յոթ առաքինություններից մեկն է: Մեր պատմության հերոսները գտել են աստվածային այս շնորհը կենսակերպ դարձնելու գաղտնիքը: |
 |
Սուրեն ՔոչարյանՆրա արվեստը ոմանք գրական էստրադա էին կոչում, ոմանք՝ ասմունք: Իրականում Սուրեն Քոչարյանը մեկ դերասանի թատրոնի հիմնադիրն էր: |
 |
Հակոբ ՄնձուրիՀակոբ Մնձուրին վերջին արևմտահայ գրողն է: 1915 թվականին Մնձուրին կարճ ժամանակով մեկնում է Պոլիս, բայց այլևս երբեք չի վերադառնում Արմտան գյուղ: Մեկնելուց օրեր անց սպանվում են ծնողները, կինը և չորս երեխաները: Նա ամբողջ կյանքում գրել է Երզնկայի գավառի հարազատ Արմտան գյուղի մասին: Առաջին գիրքը տպագրել է խոր ծերության տարիքում: Նրա արձակը հայտնություն եղավ հայ գրականության մեջ: Այսօր Մնձուրին ընկալվում է որպես մի քանի խոշորագույն հայ արձակագիրներից մեկը: |
 |
Անհավասար հավասարություն. ընտանիքՀայկական ընտանիքի կենսաձևը պահպանվել է պատմական բոլոր շրջաններում: Սակայն պատմությունը քիչ է հիշատակում կանանց: Կնոջ պարտականությունը տան կրակը անշեջ պահելն է: Չնայած հավասար դերաբաշխմանը, կնոջ գործերին խառնվող կամ կնոջ թելադրանքով շարժվող տղամարդուն ամոթանք են տալիս: Առ այսօր, ընտանիքը թեև շարունակվում է արժևորվել, սակայն գենդերային խտրականությունը ընտանիքում շարունակում է մնալ խնդրահարույց: |
 |
Ստեփան Զորյան
Ստեփան Զորյանի ստեղծագործությունները հայ արձակի լավագույն էջերից են: Ստեփան Զորյանը՝ որպես գրականության տերյանական դպրոցի անդամ, մաքրամաքուր հայրենի կրողն ու կիրառողն է: Հայ գրականության լավագուն պատմավեպերի՝ «Հայոց բերդի», «Պապ թագավորի» և «Վարազդատի» հեղինակը նաև փոքրածավալ արձակի հանճարեղ ներկայացուցիչ է: Նրա մյուս խիզախումը Լև Տոլստոյի «Պատերազմ և խաղաղություն» քառահատոր վեպի անզուգական թարգմանությունն է:
Զորյանին երբեմն մեղադրում են երեսնականների ստալինյան բռնությունների շրջանում անհոգության ու գործընկերներին չպաշտպանելու մեջ: Մինչդեռ նա իրականում ինքը անհանգստանալու առիթ ուներ…
|