Խազեր երգչախումբ. Կոմիտասի ժառանգության շառավիղը՝ Հայրիկ Մուրադյան


Խազեր երգչախումբ, Կոմիտասի ժառանգություն, Հայրիկ Մուրադյան համերգ, հայ երգչախմբային երաժշտություն, հայ դասական երաժշտություն, հայ երաժշտական ժառանգություն, հայ մշակութային իրադարձություններ, հայ երաժշտական համերգներ, հայ երաժշտական խմբեր, հայ մշակութային պահպանում, հայ երաժշտական կատարում, հայ երաժշտական մշակույթ, հայ երաժշտական նախագծեր, հայ երաժշտական փառատոններ, հայ երաժշտական կյանք

Սյունիք. Կաղնուտ


Կաղնուտում շատերի դռներն են փակված, գյուղի փողոցները դատարկ։ 105 տնից բնակեցված է ընդամենը տասներկուսը։ Այստեղ 1988 թվականին դպրոցը փակվելուց հետո կյանքը կտրուկ փոխվել է։ Տասնամյակներով չվերանորոգված ճանապարհը կղզիացրել է գյուղը, բազմապատկել բնակիչների սոցիալական ու տնտեսական խնդիրները։

Ամանորի երգ


Խազեր երգչախումբը ներկայացնում է Ամանորի և Սուրբ Ծննդյան երգեր:

Համերգային ծրագիր Նորայր Քարտաշյան և Մենուա բենդ


Տոնական երաժշտական ծրագիր, տարբեր կատարումներ, հայ երգչախմբային երաժշտություն, հայ մշակութային ժառանգություն, հայ երաժշտական կրթություն, հայ մշակութային կյանք, հայ երաժշտական մշակույթ, հայ երաժշտական պատմություն, հայ երաժշտական ժառանգություն, հայ մշակութային փոխանակում, հայ մշակութային նախագծեր, հայ մշակութային ներկայացումներ, հայ մշակութային պահպանում, հայ երաժշտական կրթական ծրագրեր, հայ մշակութային տոնական ծրագրեր

Սյունիք. Եղվարդ


Մինչև 44-օրյա պատերազմը Սյունիքի մարզկենտրոն Կապանից Եղվարդ գյուղ տանող ճանապարհը 12 կմ էր։ Պատերազմից հետո այդ ճանապարհը գրեթե կրկնապատկվել է։ Այժմ Եղվարդը սահմանամերձ գյուղ է, որը թերակղզու նման երեք կողմից շրջապատված է ադրբեջանական դիրքերով։ 250 բնակչությամբ գյուղը պահում է շուրջ 17 կմ սահման։

Գևորգ Ջահուկյան


Բանասիրական գիտությունների դոկտոր-պրոֆեսոր Գեւորգ Ջահուկյանը իր առաքելությունն էր համարում այն, որ փորձել է Հայաստանը դարձնել լեզվաբանության կենտրոն: Աճառյանը, Ղափանցյանը հայագիտություն են սովորել հայրենիքից դուրս, մենք հիմա կարող ենք հպարատանալ, որ չկա հայագիտության մի ճյուղ, որը Հայաստանում չի դասավանդվում և ուսումնասիրվում։ Նա վստահ պնդում էր, որ հայագիտության կենտրոնն արդեն Հյաստանում է։

Այծեմնիկ Ուրարտու


Երևանի դալաններից մեկի բակում գտնվող Այծեմնիկ Ուրարտուի արվեստանոցի տեղը ամբողջ քաղաքը գիտեր։ Հայաստանի մշակութային կյանքը ձևավորողներից էր, նրա աշխատանքները զարդարում էին ցուցասրահներ, դառնում արվեստաբանների ուսումնասիրության առարկա։ Այսօր առաջին հայ քանդակագործուհու անունը գիտեն միայն նեղ մասնագիտական շրջանակներում։

Սյունիք. Երիցվանք


Կապանի Արծվանիկ գյուղից 3 կմ հարավ-արևելք՝ բնակավայրերից կտրված սարահարթի վրա է գտնվում վաղ միջնադարյան Երիցվանքը։ Հիմնադրել է Սյունյաց մետրոպոլիտ Երիցակը 5-րդ դարում ։ Դարեր շարունակ խոնարհված սրբավայրում առաջին անգան ԿԳՄՍ նախարարության և «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների և պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ -ը պեղումներ է իրականացնում։ Արշավախումբը ղեկավարում է հնագետ Ավետիս Գրիգորյանը։

Նորայր Քարտաշյան և Մենուա բենդ


Կայացել է «Հայկական ժամանակակից երաժշտություն» խորագրով համերգ, որտեղ ներկայացված են Նորայր Քարտաշյանի մշակումներն ու հեղինակային ստեղծագործությունները:

«Արցախ» կամերային նվագախումբ


2003 թվականի Արցախի հայաթափումից հետո շատ նվագախմբերի և անսամբլների նման անորոշ վիճակում հայտնվեց «Արցախ» կամերային նվագախումբը, երաժիշտներն անգործ մնացին: Աշխարհահռչակ երաժիշտներ Հասմիկ Պապյանի և Նարեկ Հախնազարյանի ուժերով և ՀԲԸՄ ֆինանսական աջակցությամբ Երևանում վերակազմավորվեց նվագախումբը: Նոր էջ է սկսվել նվագախմբի կյանքում, որի առանցքային նպատակը աշխարհի հեղինակավոր բեմերից Արցախ անունը հնչեցնելն է:

Սպիրիդոն Մելիքյան


Կոմպոզիտոր Սպիրիդոն Մելիքյանը կտակել է սիմֆոնիկ և խմբերգային գործեր։ Որպես խմբավար՝ նա բարձրացրել է հայ երգչախմբային արվեստը նոր մակարդակի։ Որպես ազգագրագետ՝ ժողովրդական երգերի մեծ գանձարան է մոռացումից փրկել: Որպես գիտնական՝ նոր լույսի ներքո է քննել հայ երաժշտության տեսական խնդիրները։ Նախկին ճեմարանականի ամբողջ կյանքը ծառայություն էր հայ երաժշտությանն ու հայագիտությանը։

Վահան


Սահմանամերձ Վահան գյուղը Հայաստանի հյուսիսարևելյան դարպասն է։ Գյուղը Ադրբեջանին սահմանակից է շուրջ 27 կմ երկարությամբ։ Որոշ հատվածներում սահմանը ընդամենը 2-3 կմ է հեռու։ Հարյուրամյա գյուղը նախկինում այլ անուններ է ունեցել․ 1925 թվականին հիմնադրվել է Ռուբենակերտ անունով, խորհրդային տարիներին վերանվանվել Օրջոնիկիձե և 1991 թվականին Արծվաշենի խիզախ արծիվ Տեր Վահան քահանայի պատվին ստացել ներկայիս անունը։